Reis April 2012
De reis startte op dinsdag 6 september.
De richting Voorne-Putten een van de Zuid-Hollandse Eilanden.
We hadden ons steeds laten vertellen dat het in Zeeland bijna altijd
net wat warmer en beter was dan in de rest van ons land.
Oké, we reden dan wel niet naar Zeeland maar dat ene eiland verschil
kan toch niet het verschil maken
We reden weg met een stevige wind en arriveerden in Rockanje met
stormwind en regen.
Nu zijn we niet zo snel teleurgesteld dus toen we de camper eenmaal
hadden geïnstalleerd op midicamping van der Burgh, waar we overigens
zeer vriendelijk werden ontvangen, brachten we de rest van de dag door
in de camper.
Dat lijkt wat beperkt maar dat was het beslist niet. We stonden precies
bij de dierenweide.
Vaak zie je dan een paar schapen en twee of drie kippen maar niet hier!
Kippen, in diverse uitvoeringen,Geiten, Hertjes, Eenden,Konijnen en
Pauwen een grote variëteit.
Een jong Reetje sprintte met tussenpozen het hele terrein rond waarbij
het met speels gemak over de kippen en konijnen sprong en stoeide met
een van de Geiten.
Het was dan wat gedwongen toekijken maar daarom wel zo leuk.
In de nacht kwam met regelmaat weer een stortbui voorbij.
Woensdagmiddag, het leek wat zonniger al waaide het nog steeds
bijzonder hard,stapten we op de fiets naar Hellevoetsluis
Net 500m van de camping in het open gedeelte werden we overvallen door
weer een stortbui die er voor zorgde dat we in enkele minuten doornat
waren.
Stoppen had weinig zin want een schuilplaats was niet te zien.
Toen we eindelijk bij een tunnel onder de weg wel konden schuilen was
de regen voorbij.
Dan maar doorrijden waarbij de stevige wind er voor zorgde dat we weer
bijna drooggewaaid in Hellevoetsluis aankwamen.
Eerst dus maar naar het vestinggedeelte en de haven.
De haven, nu in gebruik als jachthaven moet dus in de tijd van de
Michiel de Ruiter als uitvalsbasis voor de oorlogsschepen hebben gediend.
In het centrum van de vesting staat het standbeeld van Jan Blanken.
Hij was de architect van het naar hem genoemde droogdok.
Volgens de toelichting is dezelfde Jan Blanken de ontwerper van diverse
andere objecten en sluizen, o.a.de waaiersluis in Gorinchem.
Jammer genoeg was een bezoek aan het dok zelf beperkt omdat ze het
bijbehorend paviljoen net aan het verhuizen waren.
In het komende weekeinde zouden er in het dok diverse artistieke
voorstellingen zijn.
Wellicht een reden dan nog eens te gaan kijken.We bezochten ook het Brandweermuseum en waren verrast door de
uitgebreide collectie van apparaten en voertuigen.
Het begon met emmers en eindigde met uitgebreide en geavanceerde
voertuigen. Na ook nog een bezoek aan het moderne winkelcentrum dan
maar weer terug naar Rockanje.
Daarbij bleek de waarde van de E fiets.
De wind deed zijn of haar uiterste best ons van de weg te blazen maar
we bleven niet alleen overeind we reden dwars door die wind naar “huis “.
Ook s’nachts weer veel stevige buien.
Donderdag 8 september werd weer gekenmerkt door regen en harde wind.
Tussen de buien door en met de wind als gezelschap bezochten we per
fiets Rockanje.
De campinghoudster vertelde eerder dat het maar een dorp was, in
vergelijking met Hellevoetsluis.
De voorzieningen op winkelgebied zijn er ook ruim voldoende maar de
plaats zelf is ook zeer de moeite waard.
Jammer dat de regen ons voortdurend bleef pesten anders hadden we wat
uitgebreider kunnen rondkijken.
Maar we zijn nog niet weg!
Vrijdag zag het er in de morgen al weer een stuk aangenamer uit.
De wind was tot normale sterkte terug en op wat miezerspatjes na was
het droog./
Om half elf dus maar snel weer de fiets op en via een zeer mooie
knopenpuntroute naar Oostvoorne.
We waren hier heel veel jaren geleden ook al eens geweest maar stelden
nu opnieuw vast dat het zeker een bezoek waard is.
In het eetcafé namen we een heerlijke lunch en keken daarna wat rond.
Even nog een foto van een niet nader vastgestelde vrouwenfiguur en weer
via de knooppunten terug naar de camping.
Ondanks de miezerbuitjes, waarvan we overigens nauwelijks nat werden,
stelden we tevreden vast eindelijk weer een fijne tocht gemaakt te hebben.
Nu ons maar voorbereiden op de Open Monumentendag van morgen!
Zaterdag 10 september.
Het bleek later een van de mooiste en in elk geval warmste dagen van de
laatste week te worden.
De zon liet zich tussendoor regelmatig zien dus op naar Brielle.
Hier was ook de kerk te bezichtigen maar wij beperkten ons to het
centrum en het Scharloo.
In die straat zie je de mooiste oude gevels al zijn er enkele bij die
dringend een restauratie nodig hebben.
Aan het standbeeld op de markt te zien is ook Koningin Emma ooit op
bezoek geweest.
Nog even een omweg gereden langs Rockanje waar de molen, die ook te
bezichtigen was, volop draaide.
Nu is deze molen een van de velen op Voorne en bijna allemaal van
hetzelfde type.
Een gezien te hebben is dus voldoende.
In de avond brak het onweer los en kletterde de regen weer uitbundig op
het camperdak.
Het was niet onverwacht want het was wel drukkend warm geweest overdag.
Zondagmorgen was het weer aanzienlijk frisser en ook bewolkt.
Toch besloten we om 10.00 uur op de fiets te stappen voor de volgende
tocht en bezoeken.
Het eerst stond het privé museum “in den halven Maen “op het programma.
Dit museum staat aan de Lodderlandssedijk in Tinte.
Tinte zelf is een klein gehucht tussen Brielle en Rockanje en het
museumpje is ook klein.
De veronderstelling dat er daarom wel niet veel te zien zal zijn is
echter een grote vergissing!
Er is een Schnoepwinkeltje, een Café en een winkeltje met
kruidenierswaren maar dan alles uit Overgrootmoederstijd.
Een enorme verzameing van blikken,potten en bussen met op de zolder ook
nog een verzameling hoeden./
Prachtig en dan heb je nog geen bezoek gebracht aan de tuin!
Het lijkt een doolhof door groene struiken en planten maar vooral de
voorstellingen zijn zeer komisch maar ook knap gevonden.
Twee van de vele creatieve vondsten
Twee hoofden op een paar latten heet dan een latrelatie. Een paar
waterslangen met daarop een bri8l is een brilslang.
Een stoel zonder zitting krijgt als titel ”vandaag geen zitting”.
Een blauw geschilderde schop met steel is Spa blauw./
Zo zijn er tientallen orginele en bijzonder grappige opztellingen in de
mooie tuin verwerkt./
Dat alles voor een entreeprijs van € 1,50!
Wij vonden het in elk geval leukste museum wat we in jaren hebben bezocht.
Voor iedereen die in de buurt komt dan ook zeker een warme aanbeveling.
Hetzelfde geld overigens ook voor de tweede stop van de dag namelijk
het openlucht museum de Duinhuisjes tussen Rockanje en Oostvoorne.
Hier is duidelijk gemaakt hoe en onder welke omstandigheden de vroegere
duinbewoners leefden.
Voor het merendeel halfsteense huisjes zonder fundering.
De huisjes waren namelij k veelal van de bewoners terwijl de grond van
de landheer was.
Het huisje kon dan worden verplaatst.
In de loop van de middag kwamen we droog en voldaan weer aan bij onze
camper.
Voor ons was het een zeer geslaagde dag.
Maandag 12 september werd beheerst door een stormachtige wind al bleef
het wel overwegend droog.
Geen weer echter om op de fiets, zelfs niet op die met de E naar buiten
te gaan.
We beperkten ons dus tot snel even boodschappen doen in Rockanje en een
wandeling bij de camping.
We planden meteen het vertrek voor de volgende dag.
Het doel werd SRV camping 't Schouwke in Wouwse Plantage.
Dinsdag vertrokken we om 10.00 uur en om twaalf uur stonden we al weer
geparkeerd op de nieuwe geplande campingplaats.
We hadden niets afgesproken maar we waren welkom en de camping zelf zag
er weer prima uit.
Gelegen aan de rand van het Landgoed Wouwse plantage zouden we het hier,
als het weer wal wildde meewerken, wel enkele dagen volhouden.
Woensdag 14 september maakten we de een fietstocht in de omgeving van
Wouw, Roosendaal Nispen en het Belgische Essen.
Een mooie tocht al was de start met zo’n 14 gr. tamelijk fris.
Oké, het was droog en dat was al meegenomen al stond er wel weer een
stevige wind./
Toch reden we, ja elektrisch ondersteund zo’n 35 kilometer.
In Essen kwamen we voorbij het Karrenmuseum dus een bezoek konden we
niet achterwege laten./
Er stond een enorme variëteit aan boerenkarren van mestkar tot platte
kar, malle jan, verhuiskar enzovoort./
Alle karren hebben we vroeger zeker nog wel in bedrijf gezien. Ook de
mallejan waarmee vroeger de gerooide bomen uit het bos werden gereden.
Zeker enkele honderden oude karren maken deel uit van het museum.
Het geheel wordt in stand gehouden en verzorgd door vrijwilligers.
In de smederij worden onderdelen van de karren gerestaureerd en in de
houtzagerij worden actief bomen tot planken en balken verzaagd.
Jammer genoeg is het binnenpaviljoen alleen op zondag geopend maar ook
nu was er genoeg te zien./
Op de weg terug zette zowel de wind als wij er steeds een tandje bij!
Toen we door Nispen reden kwam toch weer even de nostalgie naar boven.
In 1957 was ik namelijk zo'n anderhalf jaar gestationdeerd als
Marechaussee in Roosendaal.
Wij deden in die tijd de grenscontrole aan de doorlaatpost Nispen/Essen
en in de trein tussen Roosendaal en Rotterdam.
Een van mijn kamergenoten op die brigade destijds was wat later, ik was
toen al verhuisd, betrokken bij een drama.
Hij vermoorde bij een overval in een villa een man of een vrouw, dat ben
ik even kwijt, en ik dacht ook nog een kind.
In mijn herinnering was het hier in deze omgeving, Wouw of Wouwse Plantage.
Daarna maakte hij een eind aan zijn eigen leven.
Schulden leken de oorzaak te zijn.
Ik bezit nog een foto heb waar we samen op staan.
Bizar idee dat een ogenschijnlijk prima collega tot zo'n daad kon komen.
Donderdag 15 september werd zoals voorspeld een mooie dag.
's Morgens begon het nog wat fris maar toen de zon erbij kwam liep de
temperatuur op tot zo'n 20 graden.
Al op tijd zaten we dus weer op de fiets voor onze knooppunten route.
Veelal door het buitengebied maar ook door de buitenwijken van
Roosendaal en het centrum van Wouw.
De buitenwijken zijn saai. Huizen met grijze schuurtjes en carports aan
de straatkant geven niet direct een mooi beeld.
Onterecht natuurlijk want het centrum van Roosendaal is wel de moeite
van een bezoek waard.
Dat weten we nog uit de tijd dat we hier nog eens een week met onze boot
in de haven hebben gelegen.
Wouw heeft ook een leuk centrum waarbij de monumentale kerk in het
centrum duidelijk beeldbepalend is.
Ook zijn er nog verschillende oude panden die het dorp toch een eigen
karakter geven.
Bij terugkomst op de camping konden we nog een hele poos lekker voor de
camper van de zon genieten.
Morgen hopelijk nog maar zo'n dag dan kunnen we zaterdag weer de
thuisreis aanvangen.
We hadden dan wel een langere reis gepland maar na de vele regen en wind
eerder en de voorspelling vanaf zaterdag leek het ons verstandig deze
reis dan maar te beeindigen.
Op vrijdag 16 september besloten we deze najaarsreis met nog een mooie
fietstocht door het West Barbants landschap.
De route voerde o.a. langs Huybergen, Hoogerheide,
Woensdrecht,Ossendrecht en Wouwse plantage.
In Calfven, een gehucht onder Ossendrecht hadden we een mooi uitzicht
over de overgang van Laagland, Zeeland, naar het Brabantse Hoogland.
Al met al zo’n 40 kilometer.
De route voerde o.a. ook door de prachtige bossen van Wouwse Plantage.
Het mooie weer zorgde er, samen met de mooie natuurlijke omgeving voor
dat het een prima slot van deze najaarsreis werd.
Jammer was wel dat bij alle knooppunten op de borden de plaats van het
bord en de aansluitende routes was weggekrast.
Dit was zeker bij een twintigtal borden het geval.
Het zal beslist niet per fiets zijn gebeurd want dat is vermoeiend!
Schandalig en heel jammer voor het prachtige route systeem.
Al met al kunnen we terug zien op mooie tochten en dorpen tijdens deze
reis.
Jammer genoeg hebben we wel besloten de reis in te korten vanwege de
vele regenbuien en stevige tot stormachtige wind.
Goed, morgen dus maar de thuisreis dus.
Bert
Onderweg thuis